ภาค ส : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 364 / 425

ประโยค๑ – พระธัมม์ปทัฏฐกถาแปล ภาค ๒ – หน้าที่ 150 พวกมคะ. ใคร กราบทูลอย่างนั้น พระเจ้าข้า? พระราชา, นายบ้าน, พ่อ. พวกมคะ. ขอบคุณ พวกบ้านพระองค์ไม่ได้เป็นโจร, แต่พวก ข้าพระองค์ ชำระหนทางไปสวรรค์ของตน

ในหน้าที่ 150 ของพระธัมม์ปทัฏฐกถาแปลกล่าวถึงการสนทนาที่มีกลุ่มคนกราบทูลพระราชาเกี่ยวกับการทำบุญเพื่อเข้าสู่สวรรค์ และพระราชาทรงให้คำชี้แนะซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการทำกรรมดีไม่เพียงแต่สำหรับตัวเ

ประโยค๒ - พระตรีมังปิฎกฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 153 นายมะ ปลูกต้นทองหลางต้นหนึ่งไว้ ไม่สู้พาศา แล้วปูแผ่นศิลาคราวที่โคนต้นทองหลางนั้น พวกที่เข้าไปแล้ว ๆ สู้ศาลา แลดูซ่อฟ้า อ่านหนังสือแล้ว ข้อพูดกันว่า

ในบทนี้พูดถึงการที่นายมะได้ปลูกต้นทองหลางและสร้างศาลาเพื่อเป็นที่พักสำหรับผู้มาทำบุญ นางสุนันทาคิดว่าเข้าไปทำศาลาอาจจะทำให้พวกเขาไม่สามารถได้ส่วนบุญ แต่สุธรรมกลับมีความคิดสร้างสาระโบกธรณีเพื่อช่วยเหลื

ประโยค - พระธัมปทัฏฐกถาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 161 ต่อมา ในเวลาที่นางมีอายุรวา ๕๕-๖๕ ปี ท้าวสักกะทรงคำนึงถึงว่า "นางเกิดที่ไหนหนอ?" (ได้) เห็นแล้ว ทรงจามร่า "บัดนี้ควรที่จะไปนั่น" ดังนี้แล้ว จึงทรงอภิเษก

เนื้อหาในหน้านี้พูดถึงเหตุการณ์ที่ท้าวสักกะคิดถึงนางผู้มีอายุประมาณ 55-65 ปี และการเสด็จเข้าสู่เมืองพาราณสีเพื่อเสด็จอภิเษก พร้อมกับเหตุการณ์การแจกจ่ายฝีกเหลือง การพูดคุยเกี่ยวกับศิล รวมถึงการสร้างควา

ประโยค๖ - พระจิตบนที่ถูกจูบแสก ภาค ๒ - หน้าที่ 162 ลักเอาไปได้ ให้รู้จักพระองค์แล้ว ตรัสว่า "นี่ทรัพย์สำหรับเลี้ยง ชีวิตของเธอ, เธอจงรักษาศีล ๕ อย่าให้ขาด" แล้วแต่ศีกหลีกไป. [nang สุขาดิาจของอสูร] ฝ่า

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการรักษาศีล ๕ ของนางสุขาดา ที่ทำให้เธอมีรูปสวยและพรหมจรรยาที่ดี โดยประวัติศาสตร์รายงานว่า ท้าวสักกะได้เห็นความดีนี้และพยายามนำเธอกลับจากภพอสูร ด้วยการสร้างภาพของความรักและการเลือกผ

ประโยค๙ - พระอึมปัททุถูกถ่ายแปล ภาค ๒ - หน้า ๑๕๓ กาลประมาณเท่านี้ บัดนี้ได้แล้ว ผู้ที่แก่กว่านี้เล สมควรแก่พระ ชิตาของท่านเถอะ" ดังนั้นแล้ว จึงหลีกไป ฝ่ายท้าวสักกะ ทรงจับอสรัญญาที่มือแล้ว ทรงประกาศ ว่

ในดาวน์โหลดที่เกิดขึ้นในสัมมิลินวัน ท้าวสักกะทรงเตรียมการเกี่ยวกับอสรัญญ์และการเสด็จของพระพักตรุสุเทพนคร โดยได้รับการสนับสนุนจากมาตลี เมื่อนกหนึ่งร้องเสียงดัง ทำให้เกิดความตื่นตกใจ แต่ท้าวสักกะได้ให้ค

ประโยค๒ - พระฐัมม์ทัฬฐถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 164 เข้าไปสู่สุริยตามทางที่มาแล้วนั้นแล ไม่ยกสะขึ้นอีก. ฝ่ายท้าวสักกะ ทรงนางสาวอรุושרซื้อสุขาไปพนนครแล้ว ทรงสถานาไว้ในตำแหน่งหน้าหมานองอัปสร ๒ โกฏกิ่ง. งาม

เนื้อหานี้กล่าวถึงการที่ท้าวสักกะพานางสาวอรุผู้หญิงทำการขอพระราชาที่จะให้ติดตามไปในทุกที่ อีกทั้งยังมีการอภิปรายถึงพวกอรุทธที่พยายามจะรบกันเพื่อทดสอ

ประโยค๙ - พระธัมมปทุฒอุคฉลับแปล ภาค ๒ - หน้าid 165 ประมวลนั้น บัณฑิตทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น สรรเสริญ แล้ว เพราะว่าการบรรลุคุณสมซึ่งเป็นโลเกียและโลภุตตะเมฉ ทั้งหมด่อมมีได้ เพราะอาณาจักวาไม่ประมาณ

บัณฑิตยกย่องพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความไม่ประมาณ ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ส่งผลให้เข้าถึงความเป็นผู้ประเสริฐ ความไม่ประมาณนำไปสู่คุณวิเศษในโลกจึงเป็นที่ชื่นชมในวงการบัณฑิต การเข้าใจและใช้ความไม่ประมาณทำให้บัณ

ประโยค๒ - พระธรรมบทที่ถูกถอดแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 168 น้อยบางจะนัน; ควรเผสังโฆษนั่นด้วยไฟอัปอาญเสียแล้ว ทำให้เป็นของไม่ควรเกิดขึ้นอีก" ดังนี้แล้ว ทรงหลงพระรัศมีปรากฏ ประหนึ่งว่า ประทับนั่ง ณ ที่พระหน้า

บทพระธรรมนี้แสดงถึงความสำคัญของการไม่ประมาทและการเห็นภัยในความประมาท โดยการเผาสังโฆษในใจเพื่อไม่ให้มีการเกิดขึ้นอีก เหตุการณ์นี้นำไปสู่การพัฒนาจิตที่ไม่หลงใหลในสิ่งที่ไม่แท้จริง เช่น อวิชชาและความโลภ

ประโยค - พระบรมฯ ทรงถูกอัปลายแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 171 ข่าวว่า เธอทำอย่างนั้น จริงหรือ?" เมื่อท่านกรมฤทูลว่า "แน่แต่ พระองค์ผู้เป็นเจริญ ข้าพระองค์ไม่มีความคิดคล้อยคำยกย่อง ข้าพระองค์ อายพวกมนุษย์ที่เป็

ในเนื้อหานี้ พูดถึงความคิดเห็นเกี่ยวกับการแสวงหาอาหาร และการใช้ชีวิตของพระบรมฯ ที่มีความคิดซับซ้อน และการเปรียบเทียบกับนกแกงเต่าที่อยู่อย่างสันโดษ ใกล้แม่คงคา ท่านกรมได้สะท้อนให้เห็นถึงคุณค่าของธรรมชา

ประโยค 2 - พระยืนป็อกขอถวายแปล ภาค 2 - หน้าที่ 172 [ท่าวสักกะทรงทดลองพระยานแกะเต่า] ท่าวสักกะทรงรุ่งอยู่ ทรงเห็นเหตุขึ้นแล้ว ทรง (บันดาล) ให้ฉันไม้เนี่ยมเกี่ยวพันอุปกรณ์ของตน เพื่อจะทดลองพระยานก แกะเต

บทที่ 172 ของพระยืนป็อกขอถวายแปลนี้เล่าถึงการทดลองของท่าวสักกะที่ใช้ไม้เนี่ยมเพื่อทดลองพระยานกแกะเต่า การดื่มน้ำของพระยานแกะเต่าในแม่น้ำคงคา และการนำพาของท่าวสักกะไปยังป่ามะเดือนรวมถึงการสนทนากับพระยา

ประโยค๑ - พระตรีมังปัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 175 ๓. จิตตรวรรค วรรณนา ๑. เรื่องพระเมเมียเถาะ (๒๔) [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ที่ภูเขาซองลา ตรงปราร ท่านพระเมเมียะ ตรัสพระธรรมเทศนานี้

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ที่ภูเขาซองลา ได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพระเมเมียเถาะ โดยระบุถึงความสำคัญของการประกอบความเพียรและธรรมชาติของจิต นอกจากนี้ยังพูดถึงการที่พระเมเมียะถูกคำครอบงำและการต้องรอคอยเพื

ประโยค - พระธีรราชทัศน์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 177 บทว่า ทุนวิจารณ์ ความว่า อันบุคคลห้ามได้ยาก เพราะเป็นธรรมชาติดีที่รับได้ง่าย เพื่อจะห้าม (กัน) จิตอันไปอยู่ สู่สภาพฉัน. สองบทว่า อุตสาหิโระ เตณะ คว

บทความนำเสนอปรัชญาเกี่ยวกับการฝึกจิตและการรู้จักตนเองที่ลึกซึ้ง โดยกล่าวถึงขั้นตอนการพัฒนาทักษะต่างๆ ที่ส่งเสริมโชคลาภและปัญญาในผู้ฝึก ปรัชญานี้ถูกอธิบายผ่านตัวอย่างของนายช่างและการปรับปรุงศิลปะแห่งกา

ประโยค- พระจุฬ์ทัศมีฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 178 บทว่า วารีโอว แล้วว่า ดูปลา สองว่่า ถา เ จิตาโต ได้แก่ อันพรานเบ็ดชัดไปบนบก ด้วยมือ เท้า หรือด้วยเครื่องคัด มีท่าทายเป็นต้น อย่างใดอย่างหนึ่ง พึ่งทราบว

บทความนี้วิเคราะห์พระคาถาในพระจุฬ์ทัศมี โดยเน้นความสำคัญของน้ำและอาลัย คำว่า โอกะ จึงมีความหมายเชิงลึกเกี่ยวกับการยึดมั่นในวิสัยที่ดี และการพัฒนาจิตใจให้มีความเข้มแข็ง นอกจากนี้ยังอธิบายรายละเอียดเกี่

ประโยค๒ - พระจัมปิทัศถูกแปล ภาค ๒ - หน้า 180 ๒. เรื่องภิกษุรูปใดปฐนู [๒๕๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนามีประทับอยู่ในพระเถรวัณ ทรงปรารภภิกษุใด รูปหนึ่ง ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "ทุนิจกุคุสต สทุโน" [อัปปิ

พระศาสนาได้ส่งเสริมและพัฒนาจิตใจผู้คนผ่านทางการสอนพระธรรม โดยเฉพาะในการใช้ชีวิตตามแนวทางของพระสงฆ์ เรื่องเล่าเกี่ยวกับภิกษุรูปหนึ่งที่ได้รับเกียรติให้แสดงธรรมในบ้านของอัปปิกา และการอุปถัมภ์ของนางผู้เห

ประโยค๒ - พระธรรมปทุฏฐ์ถอดแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 183 ดิฉัน มาโดยรวมกันทั้งหมด, (นีกลับ) มาที่องค์ ฯ จากที่แห่งหนึ่ง ฯ ภิขุมัอุบาสิกา พวกฉันนั่งทำสมาธิในที่แห่งหนึ่ง ฯ อุบาสิกา. องดูฉัททะหลาย ชื่อว่ามธรรม

บทสนทนาผ่านทางภิขุและอุบาสิกาเกี่ยวกับการทำสมาธิ การสาธยายอากาศ และการตั้งตั้งซึ่งความสิ้นในอัตภาพ ตามคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า อุบาสิกาได้สาธยายแล้วบรรลุธรรม สำเร็จผล จากการปฏิบัติที่ถูกต้องซึ่งเป็น

ประโยค - พระธัมม์ทัตถูกลบแปล ภาค 2 - หน้าที่ 185 [ภิกษุ ๖๐ รูปบรรลุอรหันต์] เมื่อภิกษุะนั่นได้อาหารเป็นที่สบาย จิตก็เป็นธรรมชาติ มีอารมณ์เดียว (แน่นนอน) พวกเธอจิตแน่นแนนนรานส์บิวเสนา ต่อ กลามานาน ก็ไ

ในหน้าที่ 185 นี้ มีการกล่าวถึงภิกษุ 60 รูปที่บรรลุอรหันต์ และตัวอย่างการสนทนาระหว่างพวกเขาเกี่ยวกับความพึงพอใจในอาหารและการภาวนาที่อำนวยให้พวกเขามีกำลังใจดีขึ้น อาหารที่ได้รับช่วยให้พวกเขาเข้าถึงธรรม

ประโยค๒ - พระธัมม์ฤทธุต์ถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 186 ข้าพระองค์คิดว่า"ไอนนอน มหาอุบาสิกาจะพิ้งจัดแจงอาหารชื่อเห็นปานนี้เพื่อพวกเรา" (นาง) ก็ได้จัดแจงอาหารถวายตามที่พวกข้าพระองค์คิดแล้ว" ดังนี้แล้ว ก็กล

บทความนี้เกี่ยวกับการถวายอาหารของมหาอุบาสิกา โดยมีการกล่าวสรรเสริญคุณของเธอซึ่งจัดแจงอาหารเพื่อพวกเขา อีกทั้งมีการบรรยายถึงการส่งน้ำและของขบเคี้ยวจากอุบาสิกาไปยังอุบาสกในวันรุ่งขึ้น นอกจากนี้ยังมีการพ

ประโยค๒ - พระธัมม์บทนี้ถูกถ่ายแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 187 แม่นั้นไปแล้ว เธอคิดว่า "อุบาสิกานี้ส่งวัตถุที่เราคิดแล้ว ๆ ทุก ๆ สิ่งมา; เราอยากจะพบอุบาสิกานั้น, ในหนอ นางพึงให้คนถือ โถขนีมีสติเตียดต่าง ๆ เพื่

บทสนทนาระหว่างอุบาสิกาและภิกษุที่เกี่ยวกับความสามารถในการรู้จิตใจของผู้อื่น สะท้อนถึงความเข้าใจและการฝึกฝนในพระธรรม ว่าผู้ที่บรรลุธรรมจะสามารถรู้จิตใจของผู้อื่นได้อย่างแม่นยำ อุบาสิกาแสดงให้เห็นถึงควา

ปรโญค๒ - พระัรมปทัฬๅถูกผูๅแปล ภาค ๒ - หน้ๅที่ 190 สมควร ย่อมไม่พิจารณาญาติชาติ ไม่พิจารณาญาติโคตร ไม่พิจาราณ๎วุฒิ ย่อมตกไปในอารมณ์ที่วนปรารถนาอย่างเดียว เพราะเหตุนัน พระผู้มีพระภาคจิ่งตรัสว่า "มักไปใ

ข้อความนี้อธิบายถึงการฝึกจิตตามพระธรรมโดยเน้นความสำคัญของการไม่ยึดติดในอารมณ์และความใคร่ การเชื่อมโยงความอ่อนน้อมของจิตกับการปฏิบัติตามอริยมรรค 5 ซึ่งนำไปสู่นิพพาน และการเรียนรู้จากพระโอวาทของพระศาสดา

ปรัชโธค๒ - พระธรรมปิฏกฐจถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 192 ปลื้มใจจริง อุษาภานี้ได้เป็นที่พึ่งของเราอย่างสำคัญ" ดังนั้นแล้วใคร่วญ (ต่อไปอีก) ว่า "แม้ในกาลล่วงแล้ว อุษาภานี้ได้เคยเป็นที่พึ่งของเราหรือเปล่า? ต

เนื้อหาเกี่ยวกับการที่อุษาภาเป็นที่พึ่งของผู้เขียนในอดีต โดยมีการระลึกถึงภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอด ๘๕ อัคคาปะ พร้อมความรู้สึกต่อการที่อุษาภาได้ให้ชีวิตแก่นาง การได้พูดคุยกับน้องในเรือนถึงการไม